وبلاگ تازه ها
» در چرنوبیل چه اتفاقی افتاد؟
در 25 آوریل 1986 میلادی مهندسان در واحد هسته ای چرنوبیل آزمایشی را آغاز کردند که به یکی از وحشتناک ترین فجایع هسته ای تاریخ بشر تبدیل شد. یک واحد تولید برق در حدود 130 کیلومتری شمال کیف پایتخت اوکراین در سال 1983 میلادی تکمیل شد. سه سال بعد مهندسان آزمایشی انجام دادند تا مدت زمان تولید انرژی در توربین ها و در زمان قطع برق را بررسی کنند.
نخستین اشتباه مرگبار از سوی تکنیسن هایی انجام شد که قرار بود آن روز سیستم های ایمنی در واحد را خاموش کنند. سیستم ایمنی روی اجرای آزمایش تاثیر می گذاشت، زیرا کمک می کرد واحد تولید برق حتی در شرایط کاهش انرژی نیز کار کند.
فرایند ایجاد همجوشی هسته ای به وسیله میله های کنترل رصد می شد که در صورت قرار گرفتن در مرکز رآکتور، نوترون ها جذب می شدند و در پی آن روند تولید انرژی کند می شد. ایده اصلی آن بود که روند فعالیت تعداد بیشتری از میله ها کند شود تا بازده برق واحد کاهش یابد و نتیجه چنین اقدامی بررسی شود.
متاسفانه فعالیت تعداد زیادی از میله ها کاهش یافت و میزان برق تولیدی همچنان بالا بود. در مرحله بعد میله ها دوباره بالا رفتند تا تولید برق افزایش یابد. در این وضعیت تولید برق حدود 12 درصد بود.
با وجود این، به دلیل آن که میله های بلند شده، بسیار فاصله داشتند و این عملیات خیلی سریع انجام شد، به طور ناگهانی سطح تولید برق به طرز خطرناکی بالا رفت و رآکتور به شدت داغ شد. سیستم خنک سازی آب که قدرت تحمل چنین نیازی را نداشت، آب را به بخار تبدبل کرد. دکمه های شرایط اضطراری فشرده شدند و میله ها دوباره پایین آمدند اما این روند حتی به واکنش های سریع تری در مرکز سیستم منجر شد.
در نخستین ساعات 26 آوریل 1986 میلادی سقف رآکتور منفجر شد و مواد رادیواکتیو در اتمسفر منتشر شد.
خاموش کردن آتش 9 روز طول کشید و انتشار مواد رادیواکتیو پیامدهای سیاسی و سلامتی غیر قابل جبرانی را در پی داشت.
فروپاشی هسته ای
انفجار و ذوب شدن تجهیزات خود یک فاجعه تمام عیار بود اما عواقب بدتر آن به شکل انتشار اشعه های رادیواکتیویته و مشکلات سلامتی در بخش بزرگی از اروپا نمایان شد.
بلافاصله پس از این رویداد 31 نفر جان باختند. 28 مورد مرگ نیز در نتیجه مستقیم مسمومیت با مواد رادیواکتیویته داخل و درون محوطه واحد تولید برق اتفاق افتاد.
هرچند بدترین قسمت این فاجعه در شهر چرنوبیل اتفاق افتاد اما اشعه های رادیواکتیو حتی تا انگلیس، سوئد و پرتغال نیز ردیابی شده بود. از سال 1986 میلادی به بعد ابتلا به سرطان تیروئید میان نوجوانان بلاروسی 10 برابر شد. این در حالی است که سرطان مذکور در نتیجه استنشاق هوای آلوده به وجود می آمد. از سوی دیگر نمونه های ابتلا به سرطان تیروئید میان کودکان تا 14 سال نیز افزایش یافت اما این رقم از آن زمان تا کنون کاهش یافته است، زیرا پس از این رویداد نسل های جدیدی متولد شدند.
انتشار هوای آلوده روی حیوانات، محصولات کشاورزی و ذخایر آب نیز تاثیر گذاشته بود. تاثیرات آن همچنان تا به امروز قابل مشاهده است. میزان اشعه های رادیواکتیو در چرنوبیل همچنان بالاتر از حد متوسط است.
شمارش معکوس تا فاجعه
سوئیچ های ایمنی: سوئیچ های ایمنی به طور عمدی خاموش شدند تا آزمایش بدون اختلال انجام شود.
میله های کنترل رادیواکتیو پایین آمدند: میله های کنترل پایین آورده شدند تا از میزان تولید برق کاسته شود اما باز هم میزان برق تولید شده به سرعت تا حد بی سابقه ای افزایش یافت.
میله های کنترل بالا برده شدند: برای آن که دوباره واحد برق فعال شود، میله های کنترل دوباره بالا آورده شدند و در نتیجه تولید برق به شدت افزایش یافت.
داغ شدن آب: سیستم خنک سازی آب به شدت داغ شد و در نتیجه آب تبدیل به بخار شد و نتوانست رآکتور را خنک کند.
وضعیت اضطراری: فشار دکمه وضعیت اضطراری دوباره سبب شد میله های کنترل پایین آورده شوند اما آن ها مقدار آب باقیمانده در رآکتور را جابجا کردند.
افزایش تولید برق: سطح تولید برق سیستم 100 برابر بیشتر از حد نرمال بود. پلت های سوخت اورانیوم نیز به سیستم آسیب زدند.
انفجار: رآکتور نمی توانست فشار را تحمل کند و چند دقیقه بعد منفجر شد و سقف رآکتور نیز از بین رفت.
نشت مواد رادیو اکتیو:اشعه های مواد رادیو اکتیویته در اتمسفر منتشر و همراه باد در قاره اروپا گسترده شد.
پاک سازی: بالگردها برای خاموش کردن آتش رآکتورهای هسته ای و محدود کردن انتشار مواد رادیواکتیویته به کار گرفته شد.
تابوت سنگ آهکی: یک پوسته سیمانی به طور موقت ساخته شد و روی واحد هسته ای قرار داده شد تا انتشار مواد رادیواکتیویته از چرنوبیل را محدود کند.
چرنوبیل عامل فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی
میخائیل گورباچف، رهبر وقت اتحاد جماهیر شوروی ادعا می کرد این حادثه عامل مهمی در فروپاشی این اتحادیه بوده است. واکنش دولت به این فاجعه، مخفی کردن آن تا حدی ممکن بود و تقریبا هیچ بیانیه رسمی درباره آن صادر نشد و ساکنان مناطق نزدیک نیز هیچ گونه هشداری درباره احتمال مسمومیت با موتد رادیواکتیویته دریافت نکردند.گذر یک ابر مواد رادیواکتیویته از آسمان سوئد توجه جهان را به این رویداد جلب کرد. شهروندان خشمگین که هیچ گونه اطلاعات و حمایتی در این خصوص دریاف نکرده بودند، علیه سیستم سیاسی وقت اعتراض کردند. این در حالی بود که گورباچف وعده یک عصر جدید از شفافیت را به مردم داده بود. عموم مردم اعتماد خود را به دولت اتحاد جماهیر شوروی از دست دادند. پنج سال بعد اتحاد جماهیر شوروی دچار فروپاشی شد و گورباچف گفت: " شاید فاجعه هسته ای چرنوبیل...دلیل اصلی این فروپاشی بود."
چه تعداد افراد به طور مستقیم تحت تاثیر این فاجعه قرار گرفتند
55 هزار نفر در نتیجه انتشار مواد رادیواکتیویته فوت کردند.
150 هزار نفر دچار معلولیت شدند.
655 هزار نفر تحت نظارت های پزشکی قرار گرفتند.
